جایزه نوبل پزشکی برای کاشفان ویروس هپاتیت C

جایزه نوبل پزشکی برای کاشفان ویروس هپاتیت C

کمیته اهداکننده جایزه نوبل، دوشنبه 14 مهر 99 برندگان جایزه نوبل پزشکی 2020 را کاشفان ویروسی اعلام کردند که از نظر مرگ و میر و میزان ابتلای جهانی دست کمی از ایدز و کووید – 19 ندارد، اما در میان عموم خیلی کمتر شناخته شده است. «هاروی آلتر» و «چارلز رایس» اهل ایالات متحده و «مایکل هوتون» اهل بریتانیا، محققان کاشف ویروس هپاتیت C هستند؛ کشفی که به گفته کمیته اهداکننده جایزه نوبل تا به امروز جان میلیون ها نفر را نجات داده است.

هاروی آلتر، محققی است که سال ها در مؤسسه ملی بهداشت آمریکا کار کرده است. او در سال 1314 شمسی / 1935 میلادی در نیویورک متولدشد. مدرک دکترای پزشکی خود را از مدرسه طب روچستر دریافت کرد و بعد برای انجام تحقیقات پزشکی در مراکز پژوهشی متعددی کارکرد. یکی از زمینه های مطالعاتی آلتر، بیماری های دریافت کنندگان خون بود. او در جریان تحقیقاتش متوجه شد بجز هپاتیت A و B، نوع ناشناخته و مزمنی از هپاتیت نیز وجود دارد که موجب می شود بیماران با وجود دریافت خون اهدایی کماکان بیمار باشند. همین باعث شد این محقق تلاش مضاعفی برای کشف ویروس ناشناخته انجام دهد.

درادامه مایکل هوتون که در حوزه داروسازی تحقیقات خود را به پیش می برد موفق به توالی یابی ژنتیکی ویروس هپاتیت C شد و نشان داد این ویروس از نوع فلاوی ویروس هاست. او در بریتانیا متولدشده و پس از پایان تحصیل در کینگز کالج لندن در سال 1356 شمسی / 1977 میلادی برای کار و مطالعات تحقیقاتی راهی ایالات متحده شده است.

چارلز رایس، محقق دیگری که شریک سوم جایزه نوبل پزشکی امسال است نیز در دانشگاه واشنگتن در سنت لوییس مشغول کار بود و مطالعاتش درزمینه آزمایش های مربوط به تحقیق درباره هپاتیت C روی شامپانزه ها نقش تکمیل کننده مطالعات هاروی آلتر و مایکل هوتون را داشت و به همین دلیل کمیته اهداکننده جایزه نوبل این سه دانشمند برجسته را شایسته دریافت جایزه نوبل پزشکی سال 2020 میلادی اعلام کرد. رایس سال 1331/1952 در ایالات متحده متولدشده و در سال 1360/1981 از مؤسسه فناوری کالیفرنیا فارغ التحصیل شده است. او از سال 1380/2001 در مرکز مطالعات هپاتیت C در دانشگاه راکفلر مشغول کار است.

گفتنی است سال گذشته جایزه نوبل پزشکی 2019 نیز به محققانی از ایالات متحده و از بریتانیا به دلیل تحقیقاتشان در زمینه «چگونگی درک سلول ها از میزان اکسیژن دردسترس و چگونگی سازگاری خود با آن» تعلق گرفته بود.

چرا کشف ویروس هپاتیت C مهم است؟

شاید علت کمتر شناخته شده بودن ویروس هپاتیت C نسبت به ویروس های مرگبار دیگری نظیر اچ آی وی یا کووید-19 این باشد که علائم و نشانه های مشخصی برای تشخیص آن از بیماری های ساده ای همچون سرماخوردگی وجود ندارد. خستگی، دل درد، تهوع و ضعف عضلانی از شایع ترین نشانه های ابتلا به هپاتیت C است. بیمار ممکن است سال ها با این بیماری دست به گریبان باشد و همین موجب می شود معمولاً به آن لقب «بیماری خاموش» را بدهند. درنهایت ویروس عامل هپاتیت C به صورت مزمن موجب ایجاد سیروز کبدی یا سرطان کبد در مبتلایان می شود. در این شرایط ممکن است پیوند کبد چاره ساز باشد.

ویروس هپاتیت C ازطریق خون آلوده یا استفاده از سرنگ آلوده و همینطور از راه جنسی و مقاربت حفاظت نشده با فرد آلوده می تواند منتقل شود. جالب است بدانید گسترش خطر ابتلا به این بیماری حدود 50 تا 60 سال پیش ابتدا به صورت جدی خود را در فرایند انتقال خون نشان داد. اما پس از کشف ویروس عامل هپاتیت C و با ادامه مطالعات تکمیلی روی آن، داروهای ضدویروس کارآمدی برای مقابله با هپاتیت C تولیدشد و امروزه چند گام تا ریشه کنی آن فاصله داریم. حالا دیگر فرآیند انتقال خون به لطف آزمایش های دقیق از حیث آلودگی به هپاتیت C در اغلب نقاط جهان خطرناک ارزیابی نمی شود. هرچند کماکان سالانه قریب به 70 میلیون نفر به این ویروس آلوده می شوند و رقم 400 هزار نفری مرگ و میر ناشی از ابتلا به این ویروس موجب می شود همچنان جزو ویروس های خطرناک محسوب شود.

وقتی می شنوی برنده جایزه نوبل شده ای!

هاروی آلتر که اکنون 85 سال دارد، به عنوان محقق ارشد مرکز بالینی بخش پزشکی انتقال خون در انستیتو ملی سلامت آمریکا کار می کند. او پس از شنیدن خبر برنده شدنش به وبگاه رسمی جایزه نوبل گفته است: «صبح تماس گرفتند و کاملاً شوکه شدم. حالا هم که شما تماس گرفته اید، شوک دوم به من وارد شده است!»

وی افزود: «ساعت 4 و 45 دقیقه بامداد بود که زنگ تلفن را شنیدم. پاسخ ندادم و خوابیدم. اما باز هم تلفن زنگ خورد. سرانجام در سومین مرتبه که زنگ تلفن به صدا درآمد با عصبانیت گوشی را برداشتم تا ببینم کیست! آنوقت بود که شنیدم از استکهلم تماس گرفته اند و یک دقیقه بعد به جای حس عصبانیت کاملاً متعجب و شگفت زده بودم! معلوم است که اصلاً انتظار نداشتم بشنوم جزو برندگان جایزه نوبل پزشکی 2020 هستم. هیچوقت تصور نمی کردم لایق آن باشم.»

مایکل هوتون انگلیسی، دومین برنده جایزه نوبل پزشکی 2020 که اکنون استاد ویروس شناسی دانشگاه آلبرتای کانادا و رئیس انستیتو ویروس شناسی لی کاشینگ است نیز گفته است یکی از همکارانش به او خبر داده برنده جایزه نوبل امسال شده است. هوتون در این باره به وبگاه رسمی جایزه نوبل گفته است: «ساعت 3 بامداد بود که همکارم در آلبرتا تماس گرفت و این خبر بزرگ را داد. معلوم بود که چقدر غافلگیر شده بودم. پس از شنیدنش نتوانستم دیگر بخوابم! زندگینامه لویی پاستور همیشه برایم الهامبخش بود. به یاد دارم در دوره ای به شدت ناامید شده بودم. در مسیر خانه تا محل کارم، ساختمان در حال ساخت هتل های بزرگ را می دیدم. پیش خودم می گفتم آنها ساخت این هتل را تازه شروع کرده اند و تا وقتی کارشان تمام شود، نتایج تحقیق ما هم حتماً جواب می دهد. اما راستش را بگویم اینطور نشد! واقعیت این است که تا تحقیق ما نتیجه بدهد شاید ده هتل ساخته شد!»

چارلز رایس هم که اکنون استاد دانشگاه راکفلر در نیویورک است نیز گفته است: «وقتی با شما تماس می گیرند و می گویند برنده جایزه نوبل شده اید واقعاً نمی دانید چه بگویید. شاید غافلگیرکننده ترین خبری باشد که یک محقق در طول زندگی خود ممکن است بشنود. چه افتخاری بالاتر از دریافت جایزه نوبل. البته من خودم را نماینده ای از جامعه محققان حوزه زیست شناسی مولکولی می دانم که تلاش جمعی مان به پیشگیری از ابتلا به این بیماری کمک کرده است.»

قرار است جایزه یک میلیون و صد هزار دلاری نوبل پزشکی بین این سه دانشمند تقسیم شود.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *