جایزه نوبل شیمی برای 2 زن محقق در حوزه ژنتیک و بیوشیمی

جایزه نوبل شیمی برای 2 زن محقق در حوزه ژنتیک و بیوشیمی

«امانوئل شارپنتیر» محقق 51 ساله فرانسوی و «جنیفر دودنا» پژوهشگر 56 ساله آمریکایی چهارشنبه 16 مهر ازسوی کمیته اعطای جایزه نوبل برای توسعه روش های ویرایش دی ان ای، به عنوان برندگان جایزه نوبل شیمی 2020 معرفی شدند. این دو اوّلین زنانی هستند که این جایزه به طور مشترک به آنها اهدا می شود. آنها همچنین ششمین و هفتمین زنان تاریخ هستند که موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شده اند.

آنچه این دو بانوی دانشمند موفق به کشف آن شده اند امروزه نزد مهندسان ژنتیک به «قیچی ژنتیک» و فناوری «کریسپر – کاس 9» معروف است. کشف این دو محقق کمک می کند پژوهشگران بتوانند دی ان ای جانوران، گیاهان و میکروب ها را با دقتی فوق العاده تغییر داده و مهندسی کنند.

هیأت داوران کمیته اعطای جایزه نوبل گفته است: این روش تأثیری انقلابی در علوم زیستی داشته و می تواند به درمان های جدید بیماری سرطان کمک کند. این کشف حتی ممکن است رؤیای درمان بیماری های وراثتی را هم به واقعیت تبدیل کند.»

به این ترتیب این دو زن پژوهشگر که نخستین بار حدود یک دهه پیش در جریان شرکت در کنفرانسی در پورتوریکو در یک کافه با هم آشنا شدند و بعد از آن سفر، همکاری تحقیقاتی خود را آغاز کردند، قرار است حالا ده میلیون کرون سوئد را به عنوان بخش مالی جایزه نوبل شیمی 2020 بین خود تقسیم کنند.

گفتنی است امانوئل شارپنتیر سال 1347/1968 در فرانسه به دنیا آمده و مدرک دکتری خود را از مؤسسه پاستور در پاریس گرفته است. او جز فرانسه بعدها در مؤسسات تحقیقاتی کشورهایی همچون ایالات متحده، اتریش، سوئد و آلمان به پژوهش پرداخته است. جنیفر دودنا نیز در سال 1343/1964 در ایالات متحده متولدشده و پس از تحصیلات ابتدایی در هاوایی، مدرک دکتری خود را از دانشکده پزشکی دانشگاه هاروارد گرفته است.

شارپنتیر، محقق مؤسسه ماکس پلانک برای مطالعات عوامل بیماری زا در برلین واقع در آلمان درباره احساسش پس از شنیدن خبر برنده شدنش گفته است: «وقتی این اتفاق می افتد، غافلگیر می شوی و می گویی نه حقیقت ندارد! اما خب حقیقت داشت. امیدوارم موفقیت ما پیام مثبتی برای همه دختران جوان محصل در تمام دنیا داشته باشد و به آنها ثابت کند زنان هم می توانند در حوزه تحقیقات علمی در دنیای علم اثرگذار باشند.»

اهمیت اعطای جایزه نوبل شیمی امسال به دستاورد تحقیقاتی این دو محقق در این است که سال ها بر سر مسائل اخلاقی پیرامون توسعه فناوری ویرایش ژنوم و ثبت حق امتیاز آن در ایالات متحده بحث و جدل وجود داشت و بسیاری از ناظران می گفتند بعید است به این زودی جایزه نوبل به دستاوردهای محققانی که این فناوری انقلابی را توسعه می دهند تعلق بگیرد. البته آنها حق دارند! خیلی ها نگرانند در شرایطی که هنوز مقررات سفت و سختی برای استفاده از این فناوری در جهت تولد «نوزادهای انسانی مهندسی شده» وجود ندارد، اعمال تغییرات مشخص در ژنوم این کودکان موجب انتقال صفاتی به نسل های بعدی شود و به تدریج تغییراتی ماندگار در ژنوم بشریت و پیامدهای پیش بینی ناپذیر ناشی از آن را ایجاد کند. کاری که دو سال پیش هه جیانکویی، پژوهشگر چینی انجام داد و بعد از مهندسی اوّلین نوزاد انسان با ژن ویرایش شده، اخیراً به سه سال زندان محکوم شد. او در پی یافتن راهکاری برای مهندسی نوزاد انسان به منظور آسیب ناپذیربودن در برابر ویروس اچ ای وی بود و به اتهام آزمایش هایش روی جنین بشر مجرم شناخته شد. با این حال اعطای جایزه نوبل به چنین تحقیقاتی نشان می دهد نقش مؤثر قیچی های ژنتیکی در مهندسی ژنتیک برای درمان بیماری ها ازسوی جامعه علمی از این پس جدی تر از قبل زیر نظر گرفته می شود.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *